пред лицето на другиот.

Песна бр. 27

И сега кога си тука, да ти кажам.

Треба да умираме почесто.

Не како пресушено месо,

Не како тегава мрша..

Треба да умираме почесто како души

од копнеж

од тишта

од љубов

од јарост

Таа смрт боли, затоа што продолжува да дише

обновена

Преродена

веќе следниот сончев ден.

Треба да умираме почесто

да не ни пресуши меракот

како сува тегава мрша

Advertisements

Песна бр. 26

Тишината кога те нема

ме вознемирува како желба.

Во тишина се потпираш врз мојот трепет,

како сончев зрак врз лист како да е тоа темелот на светот.

Кога си мирна

се потпираш врз мене како желба.

Како да сум јас темелот на светот,

и трепериш како лист,

вознемирена од тишина

Песна бр. 25

Ми должиш ноќ.

Парче душа,

Како блескаво црно небо

свиено во две уморни очи.

Ми должиш парче душа

Блескава како ноќно небо

втренчено

Позади две уморни очи.

Песна бр.24

Касни ме

откини ми дел

ослибоди ме од себе.

Макар и парче по парче

месо по месо.

Само загризи

само ослободи ме од себе

дел по дел

љубов по љубов.

Песна бр. 23

Не знам што да напишам
за да не трепнеш додека гледаш.

Знам само дека до тебе се стига пешки
Нога пред нога
Едно воздивнување по друго
Како бранови
кои се впиваат во твојата кожа
и прават да прелеваш на светлина
како сон.

Се уште не знам што да напишам
За да не трепнеш додека ме гледаш.

Песна бр. 22

Некои од нас мора да умрат од старост

за да раскажуваат

за оние кои ќе умираат млади -убави

блиски-тажни

несреќно љубени…

Некој од,нас,мора,да умре од старост

за да ги подучи другите

како спокојно се јаде диња

како се држи цврсто за рака

како се заспива на трева.

За да знаат другите

што ќе умираат

млади -убави

блиски-тажни

несреќно љубени.

Песна бр. 21

Често заборавам дека сакам

да дојдам до тебе.

Се некаков студ ме замајува.

Студени залаци храна

студен сапун наутро

студени лица на улица

што поткачуваат со рамо

и студено одминуваат

како со разочарување

што не те скршиле.

И така замаен и студен

барам да се стоплам

триејќи парчиња од себе си

додека не изикри твојот глас,

Та често,

заборавам дека сакам

да дојдам до тебе.

Облак од ознаки