ПОСЛЕДЕН ОТПОР

 

Кога живеете во земја во обид како Македонија, и сакате да сте добар христијанин, имате конфликт.Во вашата цврста намера, да и го дадете на државата нејзиното, а на Бога своето, е баш и нема да успеете, зашто истата таа држава сака се за себе, убедувајќи ве дека ќе расчисти таа со Бога па и во ваше име.Тука не е проблем да сте будалетинка без грам достоинство и да пенетрирате со државата на најживотински и најварварски и секаков друг болен начин…тука е проблем да сте слободни.Тука побрзо ќе ги воспитате животните да јадат со виљушка и нож со марамче околу вратот, отколку што ќе го имате задоволството да го уживате вашето основно човеково право.

И додека македонската политичка сцена упорно и макотрпно си ја гради сопствената теорија на релативност и немајќи појма дали конечно (на крајот) ќе ја биде нивната држава во обид, решава да разбие монотонија со повторното апсење на Јован.

И зошто?! Затоа што човекот едноставно не сака да си игра со валканите чичковци…а уште помалку кога го присилуваат да игра по нивно.Дотолку повеке што секоја нивна игра завршува со по некој затворен или несреќно убиен.

Вака ем новата власт на време ке (си) ги покаже своите штрбави заби, ем (Б.Ј.Р.)МПЦ со нови привилегии кај новиот г-дин „Голем Инквизитор„ ем народецот задоволен со курбанот прикажан по телевизиите.

И пак и пак, нашата немоќ е нашиот последен отпор.Па затоа, ако некој од вас деновиве почна деновиве да го живее својот христијански живот, нека ги запомни тие први боженствени моменти колку може поживо, зашто органите на власта веке се пред вашата врата, па дури и ако сте на гости.

МВР нека им е на помош….Нас Бог ни е попотребен.